Afwasmachien

Irritant vind ik. Mensen die vandaag nog steeds pretenderen dat ze niet weten hoe een afwasmachine werkt. Of beter nog een volle lade proper goed laten staan nadat ze er één reine tas hebben uitgenomen. I-r-r-i-t-a-n-t. En dan vooral omdat ik het zelf niet kan. Kom ik dan na hen. Dan heeft mijn goodwill zoiets van 'alllez kom, zal ik dat maar even snel leegmaken'. Is de vaatwasser leeg dan staan alle vuile tassen rustig op het aanrecht. Zelfde verhaal. Inladen. Ondertussen spreek ik ze er niet meer over aan. Heb het geprobeerd hoor. Vriendelijk, kordaat. Voorgesteld om ze tassen te geven met hun naam op... Thats not my job. Krijg je dan vaak te horen. (Well officer can you tell me what you're job is...). Slechte wil is het woord dat ik erop plak. De moeite is even groot. Your shit, your responsibility.

Structuur

Hoe begin je er nu aan. Dat was ook onze eerste vraag. Alle files ingeladen. Project aangemaakt. Opslitsen dan maar. Interviews bij de interviews. Verhaallijn in een aparte map. En dan begint het. Hoe vertel je op de juiste manier je verhaal. Zonder de draad te verliezen en toch te blijven boeien. Het is moeilijk wanneer je er emotioneel kort bijstaat. Dat ondervond ik al tijdens de zomer toen ik nog dacht een eerst script klaar te hebben aan de hand van de rushes tegen eind augustus. Niet dus. Planning realistischer gemaakt. Hulp gevraagd. Nu zijn we met twee. Twee keer in de week. Als het werk het toestaat. Deadline kerstmis. Een cadeau'tje voor onder de boom. Na zorgvuldig wikken en wegen zetten we beetje bij beetje de 'goei' stukken naar boven. Het voelt als een piramide bouwen. Een piramide van beelden.

Fring

Vandaag tegengekomen. Fring. De bestaande VOIP voor smartphones. Leuk gevonden. Enkel opletten voor je datalimiet denk ik dan. Want die kost je meer per Mb dan je telefoonrekening. Fringen maar.

Telenet DEEL 2

Voor wat hoort wat. En juist is juist. Amper een uur nadat ik mijn post over Telenet schreef kreeg ik volgend bericht in mijn mail :

"Beste,
We hebben jouw blogpost <
http://gedachtengolven.blogspot.com/2008/10/amateurs-van-telenet.html> opgemerkt en zouden graag de nodige actie ondernemen om dit probleem zo spoedig mogelijk op te lossen.Kun je ons jouw klantennummer bezorgen zodat we actie kunnen ondernemen?
Met vriendelijke groeten,Telenet Webcare"


Hoe dit juist in zijn werk zit zal u -of de mensen van webcare- ongetwijfeld beter kunnen uitleggen dan ik. Hun screening werkt blijkbaar perfect. Ik ben verbaasd. Zo gezegd zo gedaan. Gegevens bezorgd.
18u20. Ik wandel door de voordeur het huis binnen, telefoon. Technische dienst. Of ik even zo goed wil zijn te checken of mijn internet terug werk. Perfect is mijn antwoord. Per-fect. 24 uur Zal het geweest zijn. Tussen medewerker aan de lijn en opnieuw internet. Zie je wel dat het kan denk ik dan. Zo het hoort. Ik en Telenet. Onze verstandhouding is weer A- OK.

Delen

Google Analytics is een prachtige tool. Je kan perfect volgen hoeveel je site- blog in dit geval- gelezen wordt, door wie, welke pagina's, hoe lang, etc. Zalig vind ik het. En ook een beetje ontnuchterend. Iets delen is niet eenvoudig. En toch. Hoe meer je deelt hoe lichter de 'last' wordt. Des te meer iets gedragen. Grotere reikwijdte. Ondersteuning. Het is een aloud principe. Rockefeller heeft dat ooit goed begrepen. Het daagde mij onlangs. In het water. Dat is meestal de plaats waar mij dingen beginnen te dagen. Hoe groter de golven -hoe groter de kans op angst- hoe meer bewust ik mij word van mezelf. Meestal ben ik dan gelukkig dat ik terug veilig het water ben uitgeraakt. Mastodonte muren water die zich manhoog (en soms zijn dat lange basketspelers) recht zetten, kunnen nogal imponeerend overkomen als je op je buik op een surfplank voor ze ligt. De euforie en adrenaline die door je raast als je zo'n beest berijdt is natuurlijk ook niet te evenaren. Maar goed. Tijdens zo'n moment enkele weken terug werd het principe mij duidelijk.
Ik zat er enkele maanden mee in mijn maag. Drie maanden geleden verloor ik mijn moeder aan kanker. Hoewel het een oneerlijke strijd was. Bleef zij ons consequent vertellen dat je niet steeds de situatie kan kiezen waarin je terecht komt, maar dat je steeds kan kiezen hoe je met die situatie omgaat. Bewonderenswaardig vond (vind) ik het. Deel om mijn eigen verwerkingsproces vorm te geven -er werd ons verteld dat ze ongeneeselijk ziek was en dat het wel eens snel zou kunnen gaan- stapte ik naar een productiehuis. Ik klopte aan met het verhaal. Bewust omgaan met de dood, met kanker, met situaties. Die mensen stappen mee in het verhaal en we zijn beginnen beelden draaien. 4 Weken later is ze overleden.
300 Gb, 8 uur HD is wat rest. Een hele boel herinnneringen vastgelegd op beeld. Geen sensatie was de afspraak. Een verhaal maken dat we kunnen delen. Want delen is de last verminderen. En wat je deelt wordt zoveel mooier. Wordt vervolgd.

Amateurs van Telenet

3 Werkdagen zal het duren. Dat is dan beginnen rekenen vanaf vandaag. Gisteren was op eens mijn(ons) internet weg. Weg als in, uw activatie is stop gezet, neem contact op met Telenet. Wanneer ik bel zijn ze heel behulpzaam. Er wordt uitgelegd dat een naamgenoot in Moeskroen zijn producten heeft stopgezet. Maar u bent niet franstalig zeker. Nee. En ik woon ook niet in Moeskroen. En btw, mijn accountnummer is ook anders. Mocht je voorbij de adresgegevens hebben gelezen. Ook heb ik een andere klantnummer. Waar u perfect van op de hoogte bent. Ah ja... Een onmiddellijke reactievatie met hoogdringendheid. Klinkt goed, denk ik. Ik veronderstel dat als een de-activatie a la minute (een maand na een aangetekend schrijven weliswaar) kan worden stopgezet op een zondagnamiddag. Een rectivatie even snel geregeld is. 2 tot 3 werkdagen. Wablief ? Ik dacht een uur? Geen VPN, geen server-verbinding (grappig woord). Balen. Ik argumenteer. Contact opnemen met de dienst facturatie. Ok verbind maar door. Deze werken niet vandaag en het is best ze te bellen als uw reactivatie een feit is anders bent u een niet bestaande klant en kan er voor u niets worden gedaan.
Mijn verstomming wordt groter. Ik begrijp dat de mensen die support leveren zelf voor een voldongen feit staan. Maar jongens wat een amateurs. Telenet zijn zeikers, punt.

de dag dat alles anders werd

Op een moment lijk je ineens te begrijpen waar het altijd al over ging. Het is bijna niet waarneembaar. Het zit in details.
Als iemand me vraagt om het uit te leggen moet ik veel woorden gebruiken. Het is een gevoel. Zo sterk aanwezig dat je er niet meer naast kan.
Vanaf vandaag is alles anders. De lei wordt schoon geveegd. Je naam geroepen. Het is tijd om op te staan.
Eerst wankel ik nog, te lang gezeten. Het staan op m'n benen voelt vertrouwd toch zwak. Lang geleden denk ik.
De eerste stap is voorzichtig. Met veel beschouwing, doordacht, beredeneerd. De volgende al meer gesterkt door het gevoel dat het wel ok is.
En voor ik er acht in heb, de deur. Nu ze nog openen. Opnieuw twijfel. En dat gevoel. Mijn benen die daarnet nog wankel aanvoelden worden
gevoed met kracht. Ik sta. De deur, en met haar meteen een hele wereld, gaat open.