offline
Zo kan je in een woord mijn afgelopen dagen omschrijven. Offline in de digitale zin. Online in de menselijke zin. Heel intens zelfs. De voorbij dagen waren er van inzicht, inkeer en inspanning. Ook letterlijk. De zon kwam kijken en ik ruilde mijn 150 paarden in voor 2 benen. Dapper elke morgen de fiets op en wat kilometers malen. het valt me dan weer op hoe je de tijd anders weet in te schatten en de weg actiever ervaart. Er stond veel wind. Iets waar ik zelden bij stil sta als ik met de wagen ben. Zalig zo met het zonnetje, gelukkig want het was toch nog fris. Wat ook wel deugd deed. Een contextverruiming. Meer voelen dan denken. Met regelmaat dacht ik nog wel eens aan mijn twitterende verslaving. Gelukkig zorgde intense bezigheden voor veel afleiding. Heel even werd ik verleid tot werken. Mail lezen en me achter de laptop neerzetten om nog wat concepten uit te schrijven. Snel werd duidelijk. Vrijaf is vrijaf. Het deed deugd zo eens terug onder de mensen te zijn. Me eens in het netwerk te begeven, face to face, heart to heart. En voilà 't is weer weekend.
de waarheid en niets dan de waarheid
Back to the quality. We steken het graag op elkaar. Jij 'zus', hij 'zo'. Maar kijken zelden in eigen boezem. Eigenbehoud, angst,... er is altijd wel een reden om naar de ander te wijzen. Om te verklaren dat je niet begonnen bent. De paraplu open te trekken en te wachten tot de zwaarste regenbui is overgetrokken. Weinigen staan op. Gaan de conversatie aan. Man tot man / vrouw. Niet makkelijk om steeds recht door zee te gaan. Misschien is er wel ergens iets dat kan worden opgegraven dat niet zo netjes staat. Of moet je onderweg wel eens zeggen dat je ook maar een mens bent die leert door vallen en opstaan. Niks mee, toch. We are all human right? Toch lijkt het in onze natuur te zitten. Uit Brits onderzoek in opdracht van de levensverzekeraar Friends Provident blijkt dat meer dan 80% van de ondervraagden toegeeft iedere dag minstens één keer te liegen. Tweederde van de 1. 487 respondenten vertelt een leugen om bestwil op het werk. Favoriete onderwerpen zijn: de baas bellen dat je ziek bent (43%), net doen of het werk al af is (23%) en het verbergen van ernstige fouten (18%). Daar schrik ik dan van. Hoe zei Merlina het ook alweer 'al is de leugen nog zo snel, de waarheid... ' .
sjakos
Gisteren was ik voor de eerste keer in mijn leven een sjakos. Eigenlijk viel het best mee. Het was zelfs leuk. De insights over programmeertalen voor kinderen waren zeer fascinerend. Ik herinner me de tijd nog dat mijn vader me uitdaagde om DOS te leren kennen. Hoe ik zo per ongeluk format c en het herstellen van files leerde kennen. Maar ook hoe zelf .bat en menuprogrammaatjes te schrijven. Later basic. En veel later C (++). Tegen de tijd dat we in het middelbaar in zoals dat toen heette 'technologische opvoeding' kregen, was een wagentje over een scherm laten bewegen niet zo moeilijk. Gisteren hoorde ik dat er heel wat aandacht wordt besteed om meisjes warm te maken voor technologie. Om ze spelenderwijs te leren programmeren. Zelfs tot het maken van eigen games -via de gamepad- toe. Geweldig. En vanaf 8-9 jaar. Het was een zeer aangename eerste kennismaking met GGD. Dank je wel.
spôrt
Misschien nog een overblijfsel van't weekend. Vrienden verhuisden en gaven een housewarmingparty. In jaren 70 stijl omdat het huis van '71 afstamt. Misschien omdat de bassist in mij geprikkeld werd. Ben steeds te verleiden met groovende of eigenzinnige baslijnen. En als er iets is dat dat deze lijn doet dan is het wel grooven. Misschien is het stiekem om de tekst die weet ik welke associaties in mijn onderbewuste losmaakt. Meer waarschijnlijk is het om het gevoel dat het me geeft. Ritm' , bass & soul, mmh. Ondertussen is mijn hoofd nog steeds een plan aan't uitwerken om meer sport in mijn dagelijks leven te krijgen. Sport is mijn vlucht. Sporten is zowat het enige wat me doet stoppen met denken -ja dat andere ook. Daarom sport ik graag. Liefst op het randje van afzien. No pain nog gain. De beukende wind hielp me daar gisteren netjes. Beukend langs het kanaal. Kilometers. Geen tijd om na te denken. Trappen. In de zomer van 2006 heb ik me zo tot in Compostella gebeukt. Gepakt en gezakt. Een van dezer verschijnt er een artikeltje van in ledenblad van CM. Mochten er mensen zijn uit oost of west -Vlaanderen 't staat deze lente in 'çava'. Het fascineert me wel. Hoe een lichaam zorgt voor je. Een hele dag achter een computer zitten helpt niet om voldoende te bewegen. Na je uren nog voldoende tijd vrijmaken is geen evidentie als je leeft in een (nieuw samengesteld) gezin. Dus kom je snel uit bij het woon-werk verkeer te fietsen en de daarbij horende excuses. Mijn huidig excuus is geen aanwezige douche. Ik heb het enkele maanden volgehouden om me te wassen aan de wasbak op de toiletten, maar echt praktisch kan ik het niet noemen. Het gaf wel veel voldoening. En zo na't werk nog een omweg van 40km maken is gewoon zalig. je, ik althans komt vele vrolijker thuis. Geen zorgen, noch stress. Zalig. Jammer dat bedrijven niet meer zijn afgestemd op fietsende werknemers. 't Zou de werkvloer een stuk aangenamer maken. Of sportfaciliteiten aanbieden op't werk. Even een uurtje er tussenuit om de zinnen te verzetten. Productiviteit zou stijgen. Mensen zouden zich beter in hun vel voelen en files zouden smelten. Goed plan toch?
RIP fabchannel
pimpin robots
Heb nog een hele dag nagenoten van gisteren. Fijne gesprekken. Over hoe je mekaar online kent en nog nooit ontmoet hebt -en zo ook een totaal ander beeld kan hebben van iemand. Pimpin' robots. De niet evidente balans tussen werken en levenskwaliteit. Online media. En de verhalen achter de schermen. Cookaholic & RCA nodigden een handvol bloggers uit om samen te koken. 'We willen mensen op een niet-commerciële manier met ons vakmanschap van de afgelopen 90 jaar laten kennismaken' sprak kitchenaid. 't Concept werd gesmaakt. Een heleboel fijne mensen in levende lijve ontmoet. Met messen mogen spelen die geplooid zijn zoals samouraizwaarden. Lekker eten, een goed glas wijn, aangenaam gezelschap en de man in mij is voldaan.PS: Als mijn keuken volgende week volledig gepimpt wordt, dan weet u dat mijn cijfers de juiste waren.
koken
Ben vanavond uitgenodigd voor een potje te komen koken. Ik kijk er wel naar uit. Koken maakt me altijd rustig. Zelfs onder de meest hectische toestanden. En dat erna -meestal- lekker eten op tafel staat is natuurlijk een fijne surplus. Bovendien gaat het leuk zijn om eens een aantal twitter en blog persoonlijkheden IRL te ontmoeten. Want online is maar online. Een stem is veel aangenamer en de mens erbij maakt het compleet. Als je wil laat ik je morgen watertanden.
Abonneren op:
Posts (Atom)