Herfstweekend

Het einde van de week. Weekend in. Haren kort, hagen kort, onkruid weg. Ik word er stil van. De samenloop van toevalligheden. De één vertrek net op 21 juni de andere 21 september. Toeval? Afscheid nemen blijft moeilijk. Eerst gaat het makkelijk, het is niet zo lang geleden dat je ze zag. Een dag wordt dan een week, een week een maand, een maand een seizoen. Op weg steeds wel een herkenningspunt. Toeval? De zon scheen. De hagen staan kort, het onkruid is weg, het lichaam voldaan. Ik hoop dat je ook een straaltje zon hebt meegepikt in dit eerste herfstweekend.

1 opmerking:

de pretmeloen zei

ja, ze verwarmde mijn gezicht en mijn hart.